Theme of thought

ตะกี้เพิ่งนึกได้เลยมาเพิ่มบนนี้

จุดต่างกันของเมกาับไทยอยู่ที่การยอมรับฟัง ไม่ใช่ว่าใช้อำนาจที่มีอยู่แล้วบังคับให้เค้าฟัง ใครๆก็พูดได้ และจะได้รับการยอมรับด้วย พูดแล้วจะมีคนรับฟัง (แต่คนฟังก็มีสิทธิจะไม่อยู่ฟังต่อไปอะนะ) คือจะพูดอะไรก็ได้ดูเหมือนว่าคนอเมริกามีความอดทนต่อความคิดเห็นของคนอื่นเยอะกว่าคนไทย(แต่แน่นอนว่าถ้าเริ่มหมิ่นก็คงทนไม่ไหว บางเรื่อง ถ้าเป็นคนไทยคงใส่ แว้ดกลับไปแล้ว (เซนซิถีฟกับเรื่องการฟัง เพราะเราเป็นhigh context society) protectiveและไม่มีความเชื่อมั่นในตนเองทำให้แว้ดกลับง่าย

เรื่องมีอยู่ว่าอาจารย์ที่เลคเชอร์สอนๆอยู่ แล้วนักเรียนคนหนึ่งยกมือบอกว่า perspectiveของยูlimitไปหรือเปล่า ถ้าเป็นเรื่องที่เราพูดกัน ควรจะเอาอีประเทศนี้เข้ามาโยงด้วยนะ เพราะมีความสำคัญ (พูดถึง Before European Hegemony) ถ้าแปลเป็นไทยมันจะรุนแรงมาก แบบว่า อาจารย์โลกแคบไม่ได้คิดถึงอีกจุดหนึ่ง พูดอย่างนี้กับคุณครูท่าทางจะเป็นเรื่องใหญ่ ก๊ากกกก แต่อาจารย์ที่นี่ตอบกลับว่า เป็นไอเดียที่ดี ใหม่ แต่ลืมไปหรือเปล่าว่าสถานการณ์ภายในของประเทศนี้ แตกแยก ถ้าเอาจุดนี้มาคิดรวมกันแล้ว เธอยังคิดเหมือนตะกี้อยู่หรือไม่ 

(ขอบอก อันนี้เลเชอร์มีคนนั่งสี่ร้อยคน คือ อาจารย์จะบอกว่า "ยูจะรู้อะไร พูดอะไรไม่คิดเลย" แล้วexercise authority ก็ทำได้ แต่ไม่ทำ เลือกที่จะยอมรับว่าเด็กคนนี้คิดแบบนี้ แล้วขอให้คิดมากขึ้นอีก)  

ปัจจุบันค้นพบว่าทำงานทันแล้ว

และวิชาเดียวที่เรียนรู้เรื่องคือวิชากฎหมายOTLบ้าบอมาก

หลายๆทีก็คิดว่าเด็กเมกานี่ คิดไปไกลดีนะ แต่หลายๆทีก็คือ เค้าออกแนวมองข้ามไปบ้าง หลายครั้งก็เด็กๆกัน ตอบไม่ได้เอาfact เอาเรื่องที่ใจอยากพูด เกี่ยวบ้างไม่เกี่ยวบ้าง แต่ทุกคนก็ยอมรับ ยอมฟัง ไม่จำเป็นต้องเป็นอาจารย์ที่พูดอยู่ฝ่ายเดียว   

กลับมาเรื่องเราเราคิดว่ากฎหมายเราโอเค แต่ถ้าถามแบบ basic เราจะอึ้งๆ

คือproperty rights, trot, patent รู้เรื่อง

แต่ถามว่า ทำไมเคสนี้juridicial pratice may not be applied 

จะอึ้งๆ เฮ้ย ทำไมไม่ได้วะ (คืออารมณ์ว่า คำถามคือทำไมเอาขึ้นศาลไม่ได้อะ ซิมเปิ้ลมากๆ ทำไมอะ)

เพราะเมืองไทย อะไรๆก็ขึ้นศาลได้ 

ตีความกฎหมายให้นายกลาออกเพราะเปิดโชว์ทำกับข้าวยังได้เลย(bias สีเหลืองสุดๆเลยนะตอนนั้นน่ะ) 

เรื่องก็คือ มันมีบางกรณี ที่ฝ่ายตุลาการ มายุ่งเกี่ยวกับ องค์กรของรัฐบาลไม่ได้ เพราะว่าตามรัฐธรรมนูญ แบ่งการปกครองเป็นสามฝ่ายออกกฎหมาย(นึกภาษาไทยที่ถูกต้องไม่ออก),ฝ่ายบริหาร (ภาษาไทยเค้าใช้ศัพท์ว่าอะไรอะ?),ฝ่ายตัดสินความ(ตุลาการ)

เพื่อความแฟร์และโปร่งใส ทั้งสามฝ่ายจะต้องไม่มีความเกี่ยวข้องกัน ไม่งั้นฮั้วกันสนุกสนาน

 ในเคสที่เพิ่งเรียนไป เป็นอาการที่ว่า ถ้าฝ่ายตุลาการสามารถเอาองค์กรของรัฐบาล(แปลว่าเป็นหน่วยหนึ่งของฝ่ายบริหาร )ขึ้นศาลได้ จะกลายเป็นเหมือนว่าฝ่ายตัดสินความกำลังล้ำเส้นไปครอบงำฝ่ายบริหาร

ไม่รู้ว่าที่เมืองไทยเค้าสอนบ้างหรือเปล่า เพราะตอนเราเรียนไม่เห็นจำได้ ว่าแยกไปทำด๋อย แยกก็แยก 

แต่เรื่องนี้เด็กฝรั่งตอบได้ภายในสามวิ(แหง โดนยัดหัวมาตลอด) แต่ฝ้ายนั่งโง่อยู่นาน แบบ เฮ้ย ทำไมไม่ได้อะ ก็องค์กรรัฐบาลมันเหมือนทำผิดอะ <---- ลืมนึกไปว่าที่นี่ สามหน่อของการปกครองต้องไม่เกี่ยวดองกัน 

อา เรื่องง่ายๆเราทำไม่ได้ เรื่องยากๆเค้าทำไม่ได้ สรุปตูจะไปรอดไหมเนี่ย!!! 

อยากลาออกจากวาเซดะแล้วไปเป็นFreshmenที่นี่เลยง่ะ ก๊ากกกกกกกกกกกกกก  เรียนใหม่จะได้หายโง่

เอนทรี่ที่แล้ว ขอบคุณมากๆ ขอบคุณ บิว นิ เรนซ์ sai มาย พีช ขอบคุณสำหรับกำลังใจตอนกำลังสติแตก ก๊ากกกก ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กอดดดดดดด กว๊าซซซซขอบคุณ เกือบตายแน่ะ