Theme of thought

สวัสดี

ช่วงนี้เห็นtoeflโฆษณาอยู่ในหน้าเว็บของexteenแล้วอยากจะกดๆๆๆๆๆๆๆ เอาตังค์มาให้exteenซ้า

ด้วยความที่ก่อนหน้านี้โมโหETS(คนจัดTOEFLนั่นแหละ)ว่ามันช้า ตอนนี้ปลงไปแล้วว่าคงเข้ามหาลัยนั้นปีนี้ไม่ได้แล้ว รอเทอมหน้าแล้วกัน

ปลงเสร็จ ผลออกมาซะงั้น

อะ ชัดๆ

 speakingนี่ตลกมาก คือพูดกับคอม แล้วมันตื่นเต้น พูดตะกุกตะกัก พูดได้ขัดๆ แล้วพูดแบบ ขอโทษคอมไปด้วย(ก้ากกกกกกกกอนาถมาก) พูดไปซักพักมั่วมากๆแล้วเวลาเหลือ ลืมไปว่าไมค์ยังเปิดอยู่ พึมพำกับตัวเอง oh god.... แบบผิดหวังสุดๆ เสียงดันเข้าไปในไมค์ด้วย ก้ากกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยไม่ไหวแล้ว ตื่นเต้นทีไรพูดไม่รู้เรื่องทุกที

ตอนเข้าค่ายผู้นำก่อนจะรับหน้าที่captain มีฝึกให้พูด ขึ้นไปพูดspeech ให้เวลาเตรียมตัวสามวิ(ไอ้บ้า) พูดใช้ช้า ชัดถ้อยชัดคำ ให้ฝึกพูดต่อหน้ากัปตันคนอื่นๆ ให้ตัวอักษรมาว่าตัวGให้พูดอะไรเกี่ยวกับตัวGก็ได้ ขนาดพูดใส่ไมค์ปรกติยังไม่รู้จะพูดอะไรเลย เล่นสามวิให้กระโดดขึ้นไปพูด เครียดมากเลย

ฝ้าย(พูดเร็วมากเหมือนปืนกล): "G is gelatin is Gyroscope(วงดนตรี) G is german G is for gummy G is gentle G is germaica(ได้ข่าวว่ามันคือJermica?) G gutter G gummi bear" (พูดทั้งหมดนี่ไม่ถึงสิบวิได้)

ครู: "ok Fye you need to slow down...."

ฝ้าย(เสียงกระเส่ากระสับกระส่าย): "I can't(เสียงหลงแบบควบคุมไม่ได้).... G is Glitter G glamourous G gorgeous..." (พูดต่อแบบหยุดไม่ได้)

เพื่อนนะฮาก้าก เราก็ดีใจที่เพื่อนฮา แต่ตอนนั้นเครียดจะตายแล้วว้อย ไม่มีใครเข้าใจ ก้าก แอบร้องไห้ด้วยเลย ได้รับการปลอบจากหัวหน้านักเรียน(ไม่หล่อแต่เร้าใจ ก้ากกกกกกกก) เลยหายเครียด

(((เรื่องผ่านมาหนึ่งปีเต็มพอดีเลยนะเนี่ย งงมาก ยังตัดใจไม่ได้เลยแหะ คิดถึงช่วงเวลานั้นจัง)))

แต่พอขึ้นไปพูดassemblyมันก็โอเค เพื่อนก็ฮา แต่จงใจให้ฮา มีแต่คนจำเราได้ เดินลงมามีแต่คนชม บ้าดี

ที่เล่าจะบอกให้ฟังว่า ให้พูดแบบไม่มีการเตรียมตัว มันทำไม่ด๊ายยยย ดิฉันเครียดจิตแตกกระเจิงค่า

จริงๆแล้วก่อนมาออสเตรเลียspeakingคะแนนพุ่งมากๆ แล้วwriting ตกต่ำโคตรๆ ไหงกลับตาลปัตรแบบนี้ฤๅ

โดยสรุป

สามปี คุ้มค่า ไม่เสียดายตังค์พ่อแม่แล้ว ไม่ดีที่สุด แต่ผลมันเห็นๆกันอยู่ ใครจะบอกว่าเพราะเคยเรียนที่<ตู๊ด> แล้วก็มาอยู่ที่ออส อะไรก็ตาม เราไม่รู้แล้ว เรารู้แต่ว่า

ตัวลอยแล้วเฟ้ย

now listening: Kanye West Graduation

now wanting: ticket to Justin Timberlake in Melbourne + alteration of exam date   

now thinking: to what extent does this blog influence the readers?  

__________________________________________________________________ 

ตอบจากคราวนู้น เรื่องงานหนังสือ

คุณ house รออ่านเรื่องเศรษฐศาสตร์อยู่นะคะ

Kao~ จ๋า ขอโทษที่เขียนน่ากลัวไป แต่สาบานว่ามาจากใจทุกประการ 

ท่านBeeJang ขอบคุณค่ะ

เจลๆr ตอนแรกมันคงเริ่มมาจากการเทขาย (จากที่ช่วงแรกๆเห็นหนังสือเก่าเยอะเหมือนกัน) ตอนหลังเห็นเป็นช่องทางทำเงินโดยไม่ได้คิดออกนอกตัวเอง เง้อ เพิ่งเห็นว่าเจลแทกเราด้วย ขอบคุณนะงับ

คุณvendetta กำลังรอระเบิดลงรัฐสภาอยู่ค่ะ ส่วนตัวแล้วไม่ชอบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าครูเอาซะเลย แต่เพราะวิถีปฎิบัติของครูทำให้เราเกลียด จนคิดอยากเป็นครูเสียเองซะอย่างนั้น (เกลียดจริงๆ แต่เราจะทำให้ไม่เกลียด ได้ไหมนะ) ส่วนเรื่องคนกรุงกับคนต่างจังหวัดเห็นทีจะแก้ได้โดยการเอาพวกนั่งเก้าอี้สบายๆมีไมโครโฟนตรงหน้าไปนอนที่บ้านอาม่าเราที่นราธิวาสน่ะค่ะ พอดีขาดคนช่วยทำงานบ้านพอดี 

[เรนซ์] ขอบคุณจ้า

คุณ[ Sai ];charot ถ้าเราไม่เคยอดกันจริงๆก็ไม่รู้สึกตัวว่าข้าวจริงๆแล้วมีค่าแค่ไหนน่ะ  

Evan นั่งเฉยๆไม่แสดงความคิดเห้นอะไรก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเหมือนกัน

คุณrainorshine ถ้าไม่ออกมาป้องกันตนเองก็เป็นฝ่ายถูกกระทำเรื่อยๆค่ะ แท็กนี้มันเวิร์กกว่าประชาวิจารณ์นิดเดียวตรงที่จริงใจ แต่ก็ไม่ได้ครอบคลุมคนทั้งประเทศเหมือนเดิม ทุกอย่างเป็นเรื่องของคนค่ะ ไม่ใช่เรื่องของรัฐบาลเลย เป็นเรื่องของพวกเราทั้งนั้น

edit @ 10 Nov 2007 10:46:10 by songsage