ฝันของใบไม้

posted on 18 Dec 2004 01:47 by songsage
โปรดอ่านก่อน:
1. CD4 เป็นเซลล์เม็ดเลือดขาวประเภทหนึ่ง มีหน้าที่สร้างภูมิคุ้มกันให้ร่างกาย ตรวจCD4 ก็คือการตรวจระดับภูมิคุ้มกัน(อาหารของโรคเอดส์)ว่ามีเหลือแค่ไหนนั่นเอง
2. ฟิคนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นด้วยจินตนาการพิลึกส่วนตัว
3. เพิ่งเคยแต่งแนวนี้...อยากได้คำวิจารณ์มากๆเลย

***********************************************
หน้าNotePad ของฉันถูกเปิดค้างไว้อย่างนั้น เพลง Everytime ของBritney Spears ที่เปิดไว้บิวท์อารมณ์ เพิ่งจบไปเมื่อครู่นี้เอง ฉันนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น สายตาก็ไล่อ่านคำพูดของเธอทีละบรรทัด
คุณแก้วเข้มแข็งเหลือเกิน....
http://www.kaewdiary.com
***********************************************

ฝันของใบไม้


ผมไม่เคยรู้ว่าผมเป็นอะไรจนกระทั่งสี่ขวบ
เมื่อผมเริ่มรู้ภาษาและเข้าใจว่าเขาพูดอะไรกัน
ผมไม่รู้มาก่อนว่ามันจะอยู่ในตัวผม
ผมเคยคิดด้วยซ้ำว่าเด็กทุกคนก็เป็นอย่างผม
อาศัยอยู่ในโรงพยาบาล ในห้องแก้วฆ่าเชื้อ มีหนังสือและทีวีเป็นเพื่อนร่วมห้อง

ชีวิตที่ยาวมาถึง15ปีด้วยยาและวิธีการรักษาของหมอ
ทำให้มรดกของพ่อที่ผมไม่เคยได้เห็นร่อยหรอลงเรื่อยๆ
เช่นเดียวกับเวลาชีวิตของผม
ลมที่พัดผ่าน ฤดูกาลที่เปลี่ยนไป
ใบไม้ใช้เวลาเป็นฤดูในการร่วงโรย
ผิดกับลมหายใจของผมซึ่งถูกปลิดทิ้งไปทุกวินาที

...ผมจะอยู่ต่อไปได้อีกเท่าไหร่
เป็นคำถามที่ไม่ได้ดีไปกว่า
...ผมเกิดมาทำไม
บางครั้ง ผมก็ทึกทักเอาเองว่า ผมโชคร้าย ในความโชคดี
มีชีวิตอย่างทรมาน
แต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ต่อไป
บางทีผมอาจจะเป็นใบไม้ที่ถูกผ้าคลุมกาลเวลาของโดราเอม่อนคลุมไว้กระมัง
เลยอาจจะร่วงเร็วกว่าคนอื่นเขา
จนกว่าผ้าคลุมนั้นจะถูกเปิดออก ผมก็ยังหายใจ

คุณพยาบาลมาเคาะประตู พวกเธอจะสลับกันมาตรวจดูผมเวลา5โมง45นาทีของทุกๆวัน เป็นเวลากว่าสิบห้าปีแล้ว
เธอเข้ามาผ่านห้องฆ่าเชื้อ และเคาะอีกครั้งที่ประตูกระจกของผม
คุณพยาบาลยังยิ้มแย้มเหมือนเคย เธอวัดไข้ ตรวจชีพจร ถามว่าผมเป็นอย่างไรบ้าง พร้อมอื่นๆจิปาถะ เธอบ่นเล็กน้อยเกี่ยวกับกองหนังสือ(ส่วนใหญ่เป็นหนังสือการ์ตูน)ของผม และบอกว่าจะให้คนมาจัด
ผมขอบคุณ แล้วเธอก็เดินออกไป

คืนนั้นผมฝัน ผมเห็นภาพคนป่าแอฟริกันรับประทานเนื้อลิงกันอย่างเอร็ดอร่อย แล้วภาพก็หายไป....ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวน..... เสียงของคนเป็นล้านๆ
........

ผมตื่นขึ้นมาและไอ... ผมคงจะอ่านหนังสือประวัติโรคเอดส์แล้วคิดมากเกินไป...เลยตามมาหลอกหลอนในฝัน
ผมอดนึกไม่ได้ว่า ถ้าผู้คนเหล่านั้นมารู้ทีหลังว่า เนื้อลิงที่ตนรับประทานจะคร่าชีวิตคนอีกนับล้านในร้อยปีต่อมา พวกเขาจะรู้สึกอย่างไร

ผมไอติดต่อกันมาหลายวัน ทำให้ผมรู้ว่ามันคว้าผมได้อีกแล้ว
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มันคว้าคอของผม
เจ้าโรคร้ายจากยุคมืดของยุโรป ทั้งๆที่เป็นศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดในห้องปลอดเชื้อแล้วแท้ๆ
มันก็ยังเล็ดรอดเข้ามาบีบคอผมได้
ผมเคยเป็นวัณโรคมาแล้ว
และโชคดีที่รักษาหาย
แต่ครั้งนี้ไม่มีใครมั่นใจในอะไรทั้งนั้น
หมอและพยาบาลเดินเข้าเดินออกห้องของผมเป็นว่าเล่น

วันนี้คุณหมอเข้ามาหน้าเครียด
ผลCD4ของผมตกลงอย่างฮวบฮาบ ตอนนี้เหลือไม่ถึง50 ดี
คนปรกติมีCD4ประมาน 500 1000 ตัว
ผมยังคงออกกำลังกายต่อไปอย่างที่เคยทำอยู่เสมอ ไม่ว่ามันจะเกิดผลหรือไม่ก็ตาม
ตอนกลางคืนผมไอตลอดและไม่ค่อยได้พักผ่อนเท่าไหร่

วันต่อมา CD4ของผมยังลดลงอีก คุณหมอบอกว่ามันอาจจะมีอีกวิธีการเดียว

ผมลงชื่อในใบรับรองการผ่าตัด
กระบวนการที่ผมจะได้รับต่อไปนี้อยู่ในขั้นทดลอง และทั่วโลกกำลังหวังกับผลของมัน

วันต่อมาผมก็เตรียมร่างกายให้พร้อม โดยการพักผ่อนอยู่บนเตียง
ออกกำลังกายไม่ไหวแล้ว

7 วันผ่านไป อาการป่วยของผมทรุดหนัก
พวกเขาจึงต้องรีบดำเนินการโดยเร่งด่วน

ยาสลบถูกปล่อยออกมาแล้วผมก็ฝัน
ฝันว่าผมได้ออกไปข้างนอก
อย่างที่เคยฝันมาตลอด15ปี
โลกที่เคยเห็นแต่ในหนังสือเป็นจริงขึ้นมา
ตัวผมในร่างใหม่
โลกใหม่
ไม่มีพวกมันอีกต่อไป
และไม่มีใครรังเกียจผมอีกต่อไป
ผม....คนใหม่
...........
........
.....


....แล้วการถ่ายโอนด้านความทรงจำเป็นอย่างไรบ้าง
สมบูรณ์100% เหมือนสติปัญญา อารมณ์ ความนึกคิดค่ะ ทุกอย่างถูกโอนสู่แบบจำลองเรียบร้อย
ดี งั้นช่วยบอกข้างนอกให้เตรียมน้ำยาให้ด้วยนะครับ
ต่อไปศัตรูของเขาคงมีแต่มันเท่านั้นสินะคะ แพทย์ผู้ช่วยอดถามไม่ได้
คุณหมอคลี่ยิ้มเป็นคำตอบแล้วหันไปมองเตียงสองเตียงในตู้กระจก
เตียงหนึ่งมีร่างไร้วิญญาณนอนสงบนิ่ง ส่วนอีกเตียงหนึ่งมีน็อตเกลียวยาวประมาณหนึ่งคืบวางอยู่
สายไฟนับพันเส้นถูกเชื่อมต่อระหว่างศีรษะกับหัวเกลียวนั้น

รู้สึกอย่างไรบ้างครับ คุณหมอถามผ่านไมโครโฟน
เอ่อ....ดีครับ ผมไม่รู้สึกเจ็บตรงไหนเลย ขอบคุณครับหมอ ...เสียงคอมพิวเตอร์จากลำโพง
คณะแพทย์และพยาบาล ผู้ร่วมในการผ่าตัดต่างปรบมือแสดงความยินดีแด่ก้าวใหม่แห่งวิทยาการ
ผู้ที่รับชมการถ่ายทอดสดทั่วโลกก็ปรบมือเช่นกัน
หลายคนถึงกับปาดน้ำตา

คุณหมอและผู้ช่วยเก็บของ เตรียมตัวออกแถลงข่าวน่ายินดีนี้อย่างเป็นทางการ พยาบาลชายเข้าไปถอดเครื่องช่วยหายใจออก เป็นอันเสร็จสิ้นโดยสมบูรณ์
พวกเขาได้คิดค้นกระบวนการรักษาใหม่ที่เพิ่งช่วยเด็กหนุ่มคนหนึ่งให้พ้นจากความทรมาน และจะนำวิธีนี้ไปช่วยผู้ติดเชื้ออีกหลายล้านคนทั่วโลก


เอ่อ .... หมอครับ .............. เมื่อไหร่ ผมจะได้ออกไปข้างนอกล่ะครับ เสียงนั้นดังขึ้นอีก ทำให้คุณหมอคนเก่งนึกขึ้นได้ว่าลืมอะไรไปอีกอย่าง
อืม มันต้องใช้เวลาในการพักฟื้นนานพอสมควรน่ะนะ หมอก็บอกไม่ได้เหมือนกัน แต่คงไม่ใช่ในเร็วๆนี้หรอก
เหรอครับ.... เสียงจากลำโพงเต็มไปด้วยความเศร้า
หมอจะถอดสายเชื่อมให้เราพักผ่อนแล้วนะ
ครับ ฝันดีครับหมอ
ฝันดี ริชาร์ด
แล้วเขาก็ปิดไฟ ปล่อยให้ร่างของเด็กชายทอดตัวนิ่งสงบ และทิ้งน็อตเกลียวความยาวหนึ่งคืบบนเตียงจมอยู่ในความฝันต่อไป

***********************************************
ใช่แล้วค่ะ เป็นอย่างที่คุณคิดนั่นแหละ
แง้บ แรงบัลดาลใจมาจากช่วงรณรงค์โรคเอดส์ แล้วได้ฟังบรรยายเรื่องที่มาของโรคนี้...
เลยเป็นเรื่องเลย แหะๆ
แรงบันดาลใจจาก ทางรถไฟสาย 999 เน้อ (เคยอ่านเนื้อเรื่องย่อ เกิดไม่ทันหรอก ฮ่ะๆๆ)

ขอขอบพระคุณ
-ไดอารี่ของคุณแก้ว (สูบข้อมูล urlอยู่ด้านบน---ใครอย่าได้เอาไปให้คุณแก้วอ่านเชียว)
-shade ชาวนินนี่และ AF RO beta reader
-Akane ชาวนินนี่
-
http://www.ninnyparty.com/land
-และทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ค่ะ ^ ^

เคยลงแล้วที่ Ninny Pk AF เน้อ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

นานๆทีเจอคนแต่งเรื่อง

ขอลิงค์ไปนะ

#1 By narm on 2004-12-18 05:10

อ่านสนุกดี ชอบครับ

#2 By คนมีเชื้อ on 2008-07-09 22:16

อยากอ่านต่อจัง มีต่อหรือเปล่า อ่านได้ที่ไหนบ้างครับ ชอบจิงๆwink wink confused smile

#3 By คนมีเชื้อ on 2008-07-09 22:21

songsage View my profile