Theme of thought

ไม่อยากกลับญี่ปุ่นเลยล่ะพี่น้อง

แต่ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ย้าย เพราะ เริ่มอะไรมาแล้วต้องทำให้จบ ต้องทำให้สำเร็จ 

อเมริกาสนุกมากจริงๆ ทุกอย่างที่เรียนมีค่ามากๆ มันเป็นอะไรที่ วิเคราะห์ถึงขั้นที่แบบ มองกลับไปสมัยเรียนที่เมืองไทยแล้วรู้สึกว่า เออ เค้าสอนให้เราคิดน้อย เค้าจะได้ปกครองเราง่ายๆ 

(ทำไมทำท่าจะวกกลับเข้าเรื่องการเมือง?)

ชอบเพื่อนที่นี่มากๆ คนไทยที่นี่ดีแบบที่ ไม่เคยเจอมาก่อนอะ เคยอยู่ออสเตรเลียกับญี่ปุ่น เพื่อนคนไทยแบบ ทำตัวไม่ถูก เพราะไฮโซมาก เพ้อเจ้อมากๆ (อ่าก หนูขอโทษที่ต้องพูด แต่เฮ้ย ลดความเวอร์หน่อยไม่ได้เหรอ) ((ไม่นับเรนซ์และมนุษย์พวกพ้องเรนซ์! หมายถึงคณะตูOTL)) ที่่อเมริกาทุกคนจะดูลุยๆ ยังไงก็ช่วยๆกัน อาจจะเป็นเพราะมหาลัยนี้เข้ายาก และมันก็ไม่ได้เป็นแบบคุณหนูอย่างมหาลัยอันดับหนึ่งสองของไทยหรือวาเซดะ

 เพื่อนๆคนญี่ปุ่นก็สนุก ฮามากTATฮาแบบน้ำตาเล็ดไม่ไหวแล้ว แต่ละคนเป็นยังไงดีล่ะเวลาเราคุยคือคุยกันไม่ใช่เรื่อง แฟน ไม่ใช่เรื่อง รองเท้า กระเป๋า เสื้อผ้า คุยกันเรื่องการเมืองโอบาม่าเศรษฐกิจ ระหว่างที่กินเบียร์ไปด้วย กินเหล้าไปด้วย แล้วก็เป็นมนุษย์ฮาแตกหาเรื่องให้ขำได้ตลอดเวลา ไม่รักไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว

OTL ยิ่งพูดยิ่งหมา ขอโทษจริงๆ  สรุปคือชอบอเมริกาอะ กลับไปต้องเสียใจแน่ๆเลยแต่อยากจะเข้มแข็งคิดในแง่ดีว่าญี่ปุ่นยังมีอะไรให้ทำอีกเยอะ ต้องลองให้หมด แล้วอเมริกาจะมาเมื่อไหร่ก็ได้

 อยากจะเขียนเน้นย้ำไว้บนหน้าผากว่า ต้องรับผิดชอบ ต้องแน่วแน่ ต้องสานต่อสิ่งที่เริ่มมาแล้ว ทำมันให้จบให้สำเร็จ

เลยมาพิมพ์สะกดจิตตัวเองเอาไว้ในนี้ OTL ขออภัยที่หลงเข้ามาอ่าน